Terror

A Lenda do Cavaleiro Sem Cabeca: Resumo de Sleepy Hollow

Num vale onde o ar parece adormecido, o professor Ichabod Crane sonha com a bela Katrina e com a fortuna da familia dela. Mas nas noites de Sleepy Hollow cavalga um soldado sem cabeca, procurando o que perdeu na guerra. E na volta escura de uma festa, algo comeca a segui-lo pela ponte.

Jonathan MachadoJonathan Machado
4 min de leitura808 palavras

Aprenda espanhol lendo esta história

Toque nas palavras destacadas para ver a tradução e a dica

A1 · Iniciante
PT

Havia, nas margens sombreadas do rio Hudson, um pequeno vale tão quieto que até o vento parecia falar baixo por ali. Os moradores o chamavam de Sleepy Hollow, o Vale Sonolento, e diziam que um encanto antigo pesava sobre aquela terra. As pessoas andavam como se sonhassem acordadas, viam luzes estranhas entre as árvores e ouviam murmúrios que ninguém sabia explicar. O ar tinha um cheiro adocicado de folhas mortas, e o silêncio era tão grande que uma pessoa podia escutar o próprio coração. Era um lugar bonito de dia, mas de noite ninguém gostava de ficar sozinho nos caminhos.

ES

Había, en las orillas sombreadas del río Hudson, un pequeño tan tranquilo que hasta el viento parecía hablar bajito por allí. Los vecinos lo llamaban Sleepy Hollow, el Dormido, y decían que un encanto antiguo pesaba sobre aquella tierra. La gente caminaba como si soñara despierta, veía luces extrañas entre los árboles y oía murmullos que nadie sabía explicar. El aire tenía un olor dulce a hojas muertas, y el silencio era tan grande que una persona podía escuchar su propio corazón. Era un lugar bonito de día, pero de a nadie le gustaba quedarse solo en los caminos.

PT

De todas as histórias contadas ao pé do fogo, uma gelava mais o sangue que as outras. Falavam de um soldado que morrera numa antiga batalha, um homem grande que perdera a cabeça por causa de uma bala de canhão. Diziam que, todas as noites, o espírito dele saía do cemitério da velha igreja montado num cavalo negro. Ele cavalgava pelo vale procurando a cabeça perdida, e precisava voltar para a sepultura antes que o galo cantasse. Quem cruzasse com ele no escuro, contavam os antigos, dificilmente vivia para contar. Chamavam aquela sombra de o Cavaleiro Sem Cabeça.

ES

De todas las historias contadas junto al , una helaba la sangre más que las otras. Hablaban de un soldado que había muerto en una antigua batalla, un hombre grande que había perdido la por culpa de una bala de cañón. Decían que, todas las s, su espíritu salía del cementerio de la vieja iglesia montado en un negro. Él cabalgaba por el buscando la perdida, y tenía que volver a la tumba antes de que el gallo cantara. Quien se cruzara con él en la oscuridad, contaban los ancianos, difícilmente vivía para contarlo. Llamaban a aquella el Jinete Sin .

PT

Foi para esse vale que chegou Ichabod Crane, o novo professor da escola. Era um homem alto e magro, de braços compridos, nariz fino e cabeça pequena, parecendo um espantalho que aprendera a andar. Ichabod gostava de comer bem e, mais que tudo, adorava ouvir histórias de fantasmas ao lado da lareira. Cada conto o deixava com medo, mas ele voltava para pedir mais, tremendo de prazer e de pavor ao mesmo tempo. Depois, na volta para casa, cantava alto no escuro para enganar o próprio susto, imaginando o Cavaleiro atrás de cada moita.

ES

Fue a ese adonde llegó Ichabod Crane, el nuevo de la escuela. Era un hombre alto y flaco, de brazos largos, nariz fina y pequeña, y parecía un espantapájaros que hubiera aprendido a caminar. A Ichabod le gustaba comer bien y, más que nada, le encantaba escuchar historias de fantasmas al lado de la chimenea. Cada cuento le daba , pero volvía a pedir más, temblando de placer y de terror al mismo tiempo. Después, al volver a casa, cantaba fuerte en la oscuridad para engañar a su propio susto, imaginando al Jinete detrás de cada arbusto.

PT

Entre todas as moças do vale, uma prendeu o coração do professor. Katrina Van Tassel tinha dezoito anos, faces rosadas e um sorriso que fazia os homens perderem o juízo. Mais do que a beleza dela, porém, Ichabod admirava a fazenda do pai, uma das mais ricas da região. Ele imaginava os celeiros cheios de trigo, os porcos gordos, as tortas quentes saindo do forno, e via em Katrina não só uma esposa, mas uma vida farta e macia. Começou a inventar desculpas para visitar a casa, sempre com fome de comida e de fortuna.

ES

Entre todas las jóvenes del , una atrapó el corazón del . Katrina Van Tassel tenía dieciocho años, mejillas rosadas y una sonrisa que hacía perder la a los hombres. Sin embargo, más que la belleza de ella, Ichabod admiraba la granja del padre, una de las más ricas de la región. Él imaginaba los graneros llenos de trigo, los cerdos gordos, las tartas calientes saliendo del horno, y veía en Katrina no solo una esposa, sino una vida rica y cómoda. Empezó a inventar excusas para visitar la casa, siempre con hambre de comida y de fortuna.

PT

Só havia um problema, e o problema tinha ombros largos e riso alto. Brom Van Brunt, que todos chamavam de Brom Bones, era o rapaz mais forte e brincalhão do vale. Montava como ninguém, brigava sem medo e adorava uma travessura, mas tinha bom coração. Ele também queria Katrina, e não gostou nem um pouco de ver o professor magro rondando a moça. Como Ichabod era esperto demais para brigar de frente, Brom passou a atormentá-lo com pegadinhas, enchendo a escola de fumaça e ensinando o cachorro dele a uivar de um jeito horrível.

ES

Solo había un problema, y el problema tenía hombros anchos y risa fuerte. Brom Van Brunt, a quien todos llamaban Brom Bones, era el joven más fuerte y bromista del . Montaba a como nadie, peleaba sin y adoraba una travesura, pero tenía buen corazón. Él también quería a Katrina, y no le gustó nada ver al flaco rondando a la joven. Como Ichabod era demasiado listo para pelear de frente, Brom empezó a molestarlo con bromas, llenando la escuela de humo y enseñando a su perro a aullar de un modo horrible.

PT

Certa tarde, chegou à escola um convite que fez o coração de Ichabod bater mais forte. Havia uma grande festa na fazenda dos Van Tassel naquela mesma noite, com música, dança e comida sem fim. O professor soltou os alunos mais cedo, escovou o único terno bom que tinha e pediu emprestado um cavalo velho e magro chamado Pólvora. O animal era feio, tinha um olho só bom e as costelas à mostra, mas para Ichabod, montado nele, parecia que ia conquistar o mundo. Partiu pela estrada dourada do fim de tarde, sonhando com Katrina e com as tortas.

ES

Cierta tarde, llegó a la escuela una invitación que hizo latir más fuerte el corazón de Ichabod. Había una gran fiesta en la granja de los Van Tassel esa misma , con música, baile y comida sin fin. El soltó a los alumnos más temprano, cepilló el único traje bueno que tenía y pidió prestado un viejo y flaco llamado Pólvora. El animal era feo, tenía un solo ojo bueno y las costillas a la vista, pero para Ichabod, montado en él, parecía que iba a conquistar el mundo. Salió por el camino dorado del atardecer, soñando con Katrina y con las tartas.

PT

A festa foi tudo o que ele imaginara e mais um pouco. As mesas dobravam sob o peso dos bolos, dos assados e dos doces, e Ichabod comeu como se guardasse para a vida inteira. Dançou com Katrina de rosto brilhante, enquanto Brom Bones observava de um canto com os olhos apertados. Quando a música parou, os homens se juntaram perto do fogo para contar, mais uma vez, as histórias do vale. E, claro, falaram do Cavaleiro Sem Cabeça, jurando que muita gente já o vira galopar na ponte perto da velha igreja.

ES

La fiesta fue todo lo que él había imaginado y un poco más. Las mesas se doblaban bajo el peso de los pasteles, de los asados y de los dulces, e Ichabod comió como si guardara para toda la vida. Bailó con Katrina con la cara brillante, mientras Brom Bones lo miraba desde un rincón con los ojos entornados. Cuando la música paró, los hombres se juntaron cerca del para contar, una vez más, las historias del . Y, claro, hablaron del Jinete Sin , jurando que mucha gente ya lo había visto galopar en el cerca de la vieja iglesia.

PT

Foi então que Brom contou sua própria história, com um sorriso estranho nos lábios. Disse que, certa noite, encontrara o Cavaleiro na estrada e o desafiara para uma corrida até a ponte. Estava quase ganhando, jurou, quando o soldado sem cabeça soltou um clarão de fogo e desapareceu no ar. Todos riram e se arrepiaram ao mesmo tempo, mas Ichabod escutou cada palavra com o rosto pálido. Os contos entraram fundo na cabeça dele e ali ficaram, mexendo como sombras, muito depois de a festa acabar.

ES

Fue entonces cuando Brom contó su propia historia, con una sonrisa extraña en los labios. Dijo que, cierta , había encontrado al Jinete en el camino y lo había desafiado a una carrera hasta el . Estaba a punto de ganar, juró, cuando el soldado sin soltó un resplandor de y desapareció en el aire. Todos rieron y se estremecieron al mismo tiempo, pero Ichabod escuchó cada palabra con la cara pálida. Los cuentos entraron hondo en su y allí se quedaron, moviéndose como s, mucho después de que la fiesta terminara.

PT

Já era tarde da noite quando Ichabod se despediu, achando que Katrina lhe dera esperanças. Mas algo mudara no rosto da moça, e ele saiu da casa cabisbaixo, sem entender o que dera errado. Talvez ela apenas o usara para provocar Brom, talvez nunca o quisera de verdade. Montou no velho Pólvora sem vontade e entrou sozinho na estrada escura, cercado pela floresta que ainda há pouco parecia amiga. Agora as árvores eram vultos negros, e todas as histórias da noite voltaram de uma vez para assombrá-lo.

ES

Ya era muy de cuando Ichabod se despidió, creyendo que Katrina le había dado esperanzas. Pero algo había cambiado en la cara de la joven, y él salió de la casa cabizbajo, sin entender qué había salido mal. Tal vez ella solo lo había usado para provocar a Brom, tal vez nunca lo había querido de verdad. Montó en el viejo Pólvora sin ganas y entró solo en el camino oscuro, rodeado por el que hacía poco parecía amigo. Ahora los árboles eran bultos negros, y todas las historias de la volvieron de golpe para asustarlo.

PT

O vale estava mergulhado num silêncio pesado, quebrado só pelo som dos cascos do cavalo. Não havia lua, apenas um brilho fraco de estrelas entre as nuvens, e cada sombra parecia esconder alguma coisa. Ichabod cantava baixinho para se acalmar, mas a voz saía tremida e morria depressa no escuro. Ao passar perto da grande árvore onde, diziam, um homem fora enforcado, ele apertou os ombros e apressou o passo. Foi aí que ouviu, atrás de si, o barulho de outro cavalo pisando devagar na terra molhada.

ES

El estaba hundido en un silencio pesado, roto solo por el sonido de los cascos del . No había luna, apenas un brillo débil de estrellas entre las nubes, y cada parecía esconder algo. Ichabod cantaba bajito para calmarse, pero la voz salía temblorosa y moría rápido en la oscuridad. Al pasar cerca del gran árbol donde, decían, habían colgado a un hombre, apretó los hombros y apuró el paso. Fue entonces cuando oyó, detrás de él, el ruido de otro pisando despacio en la tierra mojada.

PT

Ichabod parou, e o outro som parou junto. Ele seguiu, e o som voltou a acompanhá-lo, sempre no mesmo compasso, como uma sombra feita de ruído. Com a garganta seca, virou o pescoço e olhou para trás, e o que viu quase o fez cair da sela. Um cavaleiro enorme, montado num cavalo negro, vinha logo atrás, calado e imenso contra o céu de estrelas. E então Ichabod entendeu, gelado até os ossos, que aquela figura escura não tinha cabeça sobre os ombros.

ES

Ichabod se detuvo, y el otro sonido se detuvo con él. Él siguió, y el sonido volvió a acompañarlo, siempre en el mismo compás, como una hecha de ruido. Con la garganta seca, giró el cuello y miró hacia atrás, y lo que vio casi lo hizo caer de la silla. Un jinete enorme, montado en un negro, venía justo detrás, callado e inmenso contra el cielo de estrellas. Y entonces Ichabod comprendió, helado hasta los huesos, que aquella figura oscura no tenía sobre los hombros.

PT

O professor cravou os calcanhares nas costelas do velho Pólvora e disparou pela estrada. O cavaleiro veio atrás, e os dois cavalos voaram pelo escuro, saltando pedras, cortando o vento frio da noite. Ichabod se agarrava ao pescoço do animal, o chapéu já perdido, o coração batendo tão forte que doía. Ele lembrava da história de Brom, de que o Cavaleiro não podia passar da ponte perto da igreja, e rezava para chegar lá a tempo. A ponte de madeira apareceu enfim entre as árvores, e ele juntou as últimas forças para alcançá-la.

ES

El clavó los talones en las costillas del viejo Pólvora y salió disparado por el camino. El jinete vino detrás, y los dos s volaron por la oscuridad, saltando piedras, cortando el viento frío de la . Ichabod se agarraba al cuello del animal, el sombrero ya perdido, el corazón latiendo tan fuerte que dolía. Él recordaba la historia de Brom, que el Jinete no podía pasar del cerca de la iglesia, y rezaba por llegar allí a tiempo. El de madera apareció por fin entre los árboles, y él juntó las últimas fuerzas para alcanzarlo.

PT

Os cascos de Pólvora bateram nas tábuas com um estrondo oco, e Ichabod atravessou para o outro lado ofegante. Virou-se, certo de que a sombra iria sumir num clarão, como na história contada na festa. Mas o Cavaleiro não sumiu. Em vez disso, levantou nas mãos algo redondo e escuro que até ali carregara junto do corpo, girou o braço no ar e arremessou aquilo com toda a força contra o professor. O objeto cruzou a noite como um trovão e acertou Ichabod bem no rosto, atirando-o para fora da sela em cima da terra fria.

ES

Los cascos de Pólvora golpearon las tablas con un estruendo hueco, e Ichabod cruzó al otro lado sin aliento. Se dio la vuelta, seguro de que la iba a desaparecer en un resplandor, como en la historia contada en la fiesta. Pero el Jinete no desapareció. En vez de eso, levantó en las manos algo redondo y oscuro que hasta allí había llevado junto al cuerpo, giró el brazo en el aire y lanzó aquello con toda su fuerza contra el . El objeto cruzó la como un trueno y golpeó a Ichabod justo en la cara, tirándolo fuera de la silla sobre la tierra fría.

PT

Na manhã seguinte, o velho Pólvora voltou sozinho para a fazenda, sem cavaleiro nas costas. Foram procurar Ichabod pela estrada e acharam o chapéu dele caído perto da ponte. Ao lado, no chão pisado pelos cascos, havia uma coisa que fez todos se calarem por um instante. Não era uma cabeça de soldado nem osso de defunto, era apenas uma abóbora quebrada em pedaços, dessas que crescem gordas no outono. Do professor Ichabod Crane, no entanto, não restara sinal nenhum, como se a noite o tivesse engolido inteiro.

ES

A la mañana siguiente, el viejo Pólvora volvió solo a la granja, sin jinete en el lomo. Fueron a buscar a Ichabod por el camino y encontraron su sombrero caído cerca del . Al lado, en el suelo pisado por los cascos, había una cosa que hizo callar a todos por un instante. No era una de soldado ni hueso de muerto, era solo una rota en pedazos, de esas que crecen gordas en el otoño. Del Ichabod Crane, sin embargo, no había quedado ninguna señal, como si la se lo hubiera tragado entero.

PT

Ichabod nunca mais foi visto em Sleepy Hollow. Uns diziam que o Cavaleiro o levara para sempre, e as velhas contavam a história baixinho, benzendo-se junto ao fogo. Outros, mais espertos, sorriam ao lembrar da abóbora quebrada e do jeito satisfeito de Brom Bones. Pouco tempo depois, Brom se casou com Katrina, e reparavam que ele ria sem parar sempre que alguém falava daquela noite e da tal cabeça voadora. A verdade, se é que existia uma, foi cavalgar para longe com o professor, e até hoje ninguém no vale sabe dizer ao certo o que de fato correu atrás dele naquela ponte escura.

ES

A Ichabod nunca más lo vieron en Sleepy Hollow. Unos decían que el Jinete se lo había llevado para siempre, y las ancianas contaban la historia bajito, santiguándose junto al . Otros, más listos, sonreían al recordar la rota y el aire satisfecho de Brom Bones. Poco tiempo después, Brom se casó con Katrina, y notaban que él reía sin parar cada vez que alguien hablaba de aquella y de la famosa voladora. La verdad, si es que existía una, se fue a cabalgar lejos con el , y hasta hoy nadie en el sabe decir con certeza qué fue lo que de verdad corrió detrás de él en aquel oscuro.

ESVocabulário da história

Sobre a obra

A Lenda do Cavaleiro Sem Cabeca foi escrita pelo americano Washington Irving e publicada em 1820, dentro do livro O Livro de Esbocos. O conto original se chama A Lenda de Sleepy Hollow e ajudou a criar toda uma tradicao de historias de assombracao nos Estados Unidos. Irving mistura o medo do sobrenatural com um humor discreto, deixando ate o fim a duvida se o Cavaleiro era mesmo um fantasma ou apenas uma travessura muito bem armada.

O charme da historia esta justamente nesse jogo entre o terror e a piada. O leitor sente o frio na espinha junto com o pobre Ichabod, mas depois sorri ao desconfiar de Brom Bones e da abobora quebrada. Por isso a lenda atravessou dois seculos e ganhou filmes, desenhos e adaptacoes no mundo inteiro, sempre lembrando que a imaginacao com medo pode ser mais assustadora que qualquer fantasma de verdade.

Perguntas frequentes

O Cavaleiro Sem Cabeca era um fantasma de verdade na historia?

O conto nunca confirma. Tudo indica que Brom Bones, rival de Ichabod pelo amor de Katrina, se disfarcou de Cavaleiro e atirou uma abobora no professor para assusta-lo e tira-lo do caminho. Mas Washington Irving deixa a duvida no ar de proposito, e essa incerteza e o que mantem o terror vivo.

Por que essa historia e boa para aprender espanhol?

Porque e uma narrativa curta, cheia de acao e de imagens fortes que a memoria segura com facilidade. Palavras como noche, miedo, caballo e calabaza aparecem repetidas na cena, entao voce as aprende pelo contexto, sem precisar decorar listas. O suspense puxa a leitura para frente e faz o espanhol entrar quase sem esforco.

Essa versao tem cenas fortes ou violentas?

Nao. O medo aqui vem da atmosfera, do silencio do vale, das sombras da floresta e da perseguicao na ponte, nunca de cenas de sangue. E um terror de suspense e imaginacao, adequado para leitores adultos que gostam de um bom arrepio sem nada explicito.